Met 24 waren we klaar aan Parkpoort. Het zou optornen worden tegen heel wat hellingen, zo'n 85 km ver bij ± 30°. Tot de 1ste stop in Kapellen zijn de hellingen kort en stijl en ze komen kort na elkaar. Dat kruipt in de benen, zeker als men minder getraind is. Een paar nieuwelingen konden ervan meespreken. In Zoutleeuw werden we zoals elk jaar zeer vriendelijk ontvangen en vlug bediend. Na het eten reden we tot Oplinter, door het Getedal, over het spoorwegpad. Het is er wel vlak maar weinig schaduw en dus snikheet. Voorbij Wever (3de stop) kwam er lichte bewolking maar ook wind op kop. Rond 17u. waren we bekaf terug in Leuven.

Fietsen door de Antwerpse Kempen; een gemakkelijke rit : vlak en goed afgepijld.

Volgens de weerman zou het de laatste dag worden van de hittegolf en enkele mensen haakten hierdoor af. In de voormiddag was er wind en 's namiddags lichte bewolking zodat het nogal meeviel zolang we fietsten.

We vertrokken in Eindhout (Laakdal) over veel rustige wegen naar Geel-ten-Aart, waar we onze middagstop hielden. Nadien reden we door de streek van Retie, Dessel en Mol naar Balen, de 2de controlepost. Op weg naar Meerhout ging er een versnellingsapparaat stuk. De oudste van de groep maakte de fiets terug berijdbaar zodat de pechvogel verder kon maar dan wel altijd op dezelfde versnelling. Na ruim 70 km waren we terug in Laakdal en daar tussen de bossen en zonder wind werd het pas echt snikheet.

Met vrienden in groep fietsen heeft zo zijn voordelen, zeker als de pech iets groter is dan een lekke band. Dank aan de helpers.

Het regende aanhoudend 's morgens en daardoor haakten vele mensen af; maar er waren opklaringen beloofd en die kregen we ook van in Bertem-veld. In Leefdaal en Vossem, waar de Voer haar alarmpeil bereikt had, motregende het opnieuw maar niet lang. Dan ging het steigend en dalend door de velden door Duisburg naar Eizer. Nadien werd het klaarder. We reden door Overijse en het bos van Groenendaal naar het ruiterscentrum van Hoeilaart. De waardin ontving ons met "wat een moedige mensen, en ook nog vrouwen erbij !" We waren met 12 waarvan 4 vrouwen. Vandaar reden we door het bos naar La Hulpe en door het park van Solvay met af en toe een streep zon maar ook nog een felle regenbui. Dat maakte het op de kletsnatte boswegen wel moeilijker rijden. We hielden even halt aan de kapel van O.L.V. van de Welriekende, waaraan volop restauratiewerken bezig zijn. De trappentunnel onder de Welriekende dreef deed ons warm krijgen. De zon vergezelde ons op de weg van Hoeilaart naar Jezus-Eik voor een korte pauze. Over kronkelwegen met bergop en bergaf en mooie panorama's kwamen we terug in Leuven rond 17.30u. na een prachtige rit van 82 km. Hartelijk dank aan de mensen van Hoeilaart en hopelijk volgend jaar weer.

Ondanks het regenweer kwamen 15 dapperen opdagen. Bij het vertrek was het droog maar dat duurde niet lang. In Korbeek-Lo moesten we onze regenjas al aandoen. Goed ingepakt beklommen we de Ganzendries in Pellenberg en daarmee was de regen weggejaagd : boven was het droog en dat bleef zo tot in Kumtich (Lubbeek, Kerkom en Breisem waar we al gepasseerd waren). Toen moesten we schuilen voor een felle stortbui. Hier moest iemand afhaken met een kapotte fiets. Na de regen reden we door Oorbeek, richting Hoksem en dan naar Hoegaarden voor ons middagmaal. De waardin had lekkere soep gekookt. Na de middag reden we door de motregen naar L'Exluse, La Bruyère en Beauvechain. Van daar klaarde het op en toen we in Nethen aankwamen scheen de zon. Via St.-Joris-Weert en Oud-Heverlee geraakten we terug in Leuven na een rit van 70 km; ondanks het minder goede weer toch een geslaagde tocht.

Met 15 vertrokken we met de auto's in Kessel-Lo onder een miezerige motregen. In de Kempen was het nog droog en weinig wind maar wel fris. We vertrokken door verschillende wijken van Meerhout richting Geel met een eerste stop in Aarschot. Dan ging het rond het centrum van Geel-ten-Aart richting Kasterlee en door het bosrijke Prinsenpark in Retie. Naast het Kempisch kanaal, op een overdekt terras aan Sas 7, aten we onze boterhammen op en zo konden we al een eerste regenbui ontwijken. Toen het opklaarde was het meteen ook zachter. We reden richting Mol, langs Millegem en Ezaart, over landelijke maar goede wegen. In Hulsen, aan de Straalmolen, moesten de regenkleren vlug terug aan. Over Olmen kwamen we terug in Gestel na een rit van 60 km. Als afsluiting van ons zomerseizoen bleven we nog even napraten in de parochiezaal bij pannenkoeken en een tas koffie.