Het weer was zonnig, soms bewolkt. Zo vertrokken wij met 9 auto's en een camionette, richting Diest waar de jaarlijkse fietseling gereden werd. We waren met 22 personen om voor de 2de maal de fietseling van Diest te fietsen. In Diest stonden nog 3 personen op ons te wachten, zo vertrokken we, na ons ingeschreven te hebben, met 25 personen.

Voor wij aan de eerste controlepost waren, hadden we al een valpartij, gelukkig alleen schaafwonden. Wij fietsten door rustige wegen met veel bergop en bergaf. Door vele gemeenten zoals Kaggevinne, Zichem, Averbode, Tessenderlo, Deurne, …. Bij de middagpauze was iedereen benieuwd of wij de zeer zware helling van verleden jaar in Molenstede nog moesten beklimmen. In de namiddag hadden wij nog af te rekenen met een platte band. Na die hersteld te hebben, reden we een lus rond Molenstede en zo ontsnapten we aan de zeer zware helling. Na ± 72 km klimmen en dalen kwamen wij tevreden terug aan in Diest.

Het was zonnig en warm om 9 uur toen wij met enkele auto's en een camionette in Kessel-Lo vertrokken. Met 20 personen vertrokken wij richting Houthalen. Daar zouden wij de mooiste rit uit ons programma rijden. Er stonden ons nog 7 personen op te wachten en zo waren we met 27 om die mooie rit uit te rijden. Langs veel autovrije wegen door bossen en velden bereikten we onze eerste stop in Opglabbeek. Van daar ging het richting Maasmechelen en de Mechelse Heide. Na een paar kleine hellingen en een zeer scherpe helling, waar een paar mensen moesten afstappen, hadden wij een mooi zicht op de Kickmolenvijver van Opgrimbie. Wij maakten nog een grote bocht door Zutendaal waar we onze middagstop hadden. Na de middag ging het dan door het bos richting Oud-Winterslag en de buitenwijken van Genk. Via een fietspad langs de oude spoorweg reden wij naar Zonhoven, onze laatste stop. Van daar ging het dan richting Houthalen. Onze vertrekplaats bereikten we na 79 km fietsplezier en iedereen was tevreden over deze mooie rit.

Met 6 auto's en 1 camionette vertrokken wij met 21 personen om te fietsen in de Kempen. Het weer was zonnig, soms bewolkt, maar het bleef droog. Het was een mooie rit die goed afgepijld was en op elke straathoek stond politie om ons te laten oversteken. We vertrokken in Eindhout (Laakdal) over vele rustige wegen naar Geel-ten-Aart, waar wij onze middagstop hielden. Na de middag ging het richting Dessel, Mol en Balen. In Balen hadden wij een tweede controlepost. Dan ging het verder richting Eindhout, waar we na 70 km arriveerden zonder valpartijen of lekke band.

14 dapperen kwamen naar Parkpoort om, ondanks de slechte weersvoorspelling, toch naar Jodoigne te fietsen. Het was van 's morgens tot in de vroege namiddag zonnig en zacht, maar met een matige wind op kop. De rit ging over Bierbeek en Beauvechain, onze eerste stop. Verder door verschillende dorpjes van Groot-Jodoigne, zoals Mélin, Latuy, Dongelberg en Souvereine. In Jodoigne, op een Vlaams terras, aten we onze picknick. Na alle hellingen van in de voormiddag, was het spoorwegpad naar Hoegaarden een rustpauze. Daarna weer een hellend parcours over Oorbeek, Kumtich en Kerkom, onze laatste stop. Toen verdween de zon achter almaar grotere wolken en vanaf Pellenberg werden het dreigende onweerswolken. Vermoedelijk is niet iedereen droog thuis geraakt. Alles samen een zware rit van ruim 70 km zonder pech.

Voor onze laatste dagtocht van het seizoen, vertrokken wij met 23 personen. Het weer was regenachtig, maar in Gestel aangekomen was het droog met zelfs af en toe zon.

Wij lieten ons inschrijven en konden dan vertrekken. We reden langs de Paalse Plas om zo aan de St.-Jozefszaal te komen, waar wij onze boterhammen aten. Na de middag ging het door vele Limburgse gemeenten terug naar het vertrekpunt. Op ongeveer 10 km van de aankomst kregen we een onweer met donder en bliksem en felle regen; even schuilen, regenjas aan en weer verder. Maar helaas op ongeveer 500 m. van de aankomst een lekke band; die is dan hersteld op de plaats van aankomst. Als afsluiter waren er pannenkoeken en koffie.

Irène Lissens, een gedreven fietser