Dat Jenny Tanghe een populaire actrice is geweest, en nog altijd is, mocht blijken uit de grote opkomst voor haar spreekbeurt, haar toespraak, haar lezing - of hoe je die dingen ook moge omschrijven - maar meer nog door de manier waarop zij deze taak waarnam, het leek bij Jenny meer op een gezellige babbel, alsof je bij haar thuis op de koffie of op de borrel kwam.

Wel kreeg je een duidelijk en soms zelfs een aandoenlijk beeld van hoe het vroeger was om actrice te worden. Jenny kwam dan wel niet van onder de koeien vandaan, maar wel van onder de schoorstenen van de opkomende industrie. Zij werkte zich vanuit het amateurtoneel met zelfs een opleiding bij het conservatorium op tot een veelgevraagde, bijwijlen veelgeplaagde, actrice die een tijd vast verbonden geraakte aan het Mechels Miniatuurtheater en vooral een succesformule bleek bij de VRT (denken we maar aan "De Heren van Zichem", "De Collega's" en, last but not least, "F.C. De Kampioenen") en bij de zogenaamde commerciële omroepen, waar zij geregeld op een gastrolletje getrakteerd werd. Ach, publiek of commercieel, het is toch allemaal één pot nat.

De babbel werd een heel verhaal van ontelbare anekdotes, smeuïge détails, moeilijke werkomstandigheden en van een leven dat al bij al niet altijd even makkelijk is geweest. Jawel, de gebraden kiekskens vallen ook voor een vaak gevierde actrice niet zomaar uit de hemel, zeker niet als je al wat ouder wordt en nu eenmaal niet de figuur bezit van al die moderne "babes" die denken dat acteren alleen bestaat in het bezitten van een leuke smoel en smalle heupen. Duidelijk articuleren, bij voorbeeld, is er niet meer bij, maar dat Jenny Tanghe dat nog altijd kan, kon je tot op de laatste rij horen. Applaus !