Antwerpen, onze metropool aan de Schelde !

Onder leiding van de heer Walter De Mey, architect en stadsgids van de vzw Antwerpen averechts kregen we boeiende en deskundige uitleg.

Het thema van ons bezoek : de oude haven en hoe wonen en leven de Antwerpenaren in een multiculturele samenleving.

Tot aan het begin van de 19de eeuw werd de haven van Antwerpen gevormd op de rechter Scheldeoever.

Straatnamen en pleinen herinneren aan de vroegere binnenhaventjes : de St.-Jansvliet, de St.-Pietersvliet e.a..

Ze werden in 1545 door Gilbert van Schoonbeke aangelegd. Verder nog oude gerestaureerde gebouwen zoals het Zuiderpershuis, oude pakhuizen omgebouwd tot loften voor woon- en werkgelegenheid.

Recenter is het opvallende kantoorgebouw getekend door Bob Van Reeth met details uit de scheepsbouw. Interessant was het bezoek aan het Eilandje. Dokwerkers, schippers en ander havenvolk woonden en werkten hier.

Nu is het hart van de 19de eeuwse haven in rust. Dokken, sluizen, pakhuizen, kranen en bruggen bepalen het beeld. Tot een tiental jaren geleden was het een desolate buurt. Nu komt er nieuw leven. Wonen aan het water wordt een gegeerd alternatief voor wonen in het groen. Havendrukte en lawaai zijn verdwenen, de ruimte bleef. Stilaan komen er nieuwe functies : het Ballet van Vlaanderen en het Koninklijk Filharmonisch Orkest hebben er hun stek gevonden. De stad plant er zijn grote nieuwe museum aan de stroom (MAS).

Om de vraag te beantwoorden "hoe leven en wonen de Antwerpenaren" toerden we door woonwijken zoals het Zuid, de Stuivenbergwijk (Seefhoek). Te voet ging het verder langs winkelstraten zoals de Offerandestraat (vroeger de Schoenstraat) . Er worden veel initiatieven genomen om die wijken in de stationsbuurt nieuw leven in te blazen, met o.a. het designcentrum en de vestiging van de stadsbibliotheek aan het verloederde De Coninckxplein.

Na een lekker middagmaal in een oude stadsschool werd er halt gehouden in de wijk Zurenborg, een aparte buurt.

Meer dan honderd jaar geleden de "Beau Quartier" een verblijf voor middenklasse en burgerij. Getuige daarvan de eclectische verzameling opvallende huizen in de Cogels-Osylei. Geheel in tegenstelling daarmede was Oud Borgerhout, vroeger een zelfstandige gemeente met groots opgezet gemeentehuis, nu met wijken met de grootste migrantenpopulatie. Toen was het er rustig.

Jammer genoeg enkele dagen later bood de Turnhoutse baan een schouwspel van geweld en vernieling.

We eindigden de uitstap waar hij begon aan de Scheldekaai aan het Zuiderterras. Daar wachtte ons een vriendelijke stadsgids die ons rondleidde, met veel enthousiasme en liefde voor haar stad, langs de kathedraal, de vlaaikensgang, langs gezellig verlichte straten en de tuin van het Plantin-Moretus museum aan de vrijdagmarkt.

Het was een ware ontdekkingstocht, gewoon anders, geen sprake van flaneren op een overvolle Meir of "pateekes smullen of bollekes drinken" op een terras.

Zoals steeds een geslaagde daguitstap. Dank u Mon.

Gusta Van Damme