PAALSE GORDEL (3 augustus)
Met veel zon en 21 fietsers wilden we vertrekken op de carpoolparking maar er was al een klein ongeval vooraleer alle auto’s van de parking af waren : twee auto’s licht tegen elkaar met als gevolg een slag in het wiel van twee fietsen, maar ze konden toch rijden.
We reden naar Schaffen; daar aangekomen misten we twee personen. Na een poosje gewacht te hebben zijn we ons gaan laten inschrijven maar nog altijd geen spoor van de vermisten zodat we maar met 19 personen vertrokken zijn. We reden de fietslus Heusden-Zolder, langs de Paalse Plas en langs vele deelgemeenten van Groot-Beringen.
In Koersel konden we ’s middags wat uitrusten. Nadien ging het door mooie bossen met af en toe een beetje bergop en bergaf met op het einde nog een heel steile helling. Na 65 km waren we terug aan de startplaats nog steeds met 19 personen.
Het was ondanks de pech bij het vertrek toch een mooie rit waar iedereen blijkbaar van genoten heeft.
Irène en Josée
FIETSELING HAGELAND DIEST (10 augustus)
Met 15 personen waren we klaar voor de rit. Het was al vroeg warm maar dat schrok ons niet af. Kort na het vertrek in Diest (richting Molenstede) kregen we al een zeer zware helling te beklimmen zodat we in de 1ste controlepost konden uitblazen. Vandaar ging het door de bossen van Averbode en Bergom richting Herselt voor de middagstop en 2de controlepost. Na de middag reden we met veel bergop en bergaf door Veerle en Tessenderlo richting Paal tot we na ± 70 km fietsen zonder ongeval of pech terug aankwamen in Diest.
Irène
LIMBURGS FIETSROUTE-NETWERK (15 augustus)
Met mooi weer vertrokken wij in Kessel-Lo met 20 personen richting Houthalen om er de mooiste rit van ons programma te fietsen. Wij reden langs vele autovrije wegen door bossen en velden en zo bereikten wij na 20 km Opglabbeek, onze 1ste stop. Vandaar ging het richting Maasmechelen en de Mechelse Heide. Na een paar kleine hellingen en één zeer scherpe helling hadden we een mooi zicht op de Kikmolenvijver van Opgrimbie. Deze vijver werd gebouwd in 1340 en van water voorzien door drie bronnen. Hij werd vernield samen met het woonhuis en de stallen tijdens de Spaans-Hollandse vijandelijkheden. Met het beleg van 1632 werd de vijver terug vernield. In zijn derde leven is de Kikmolenvijver ingericht voor de zwemmers. Na een grote bocht door Zutendaal kwamen we met grote honger aan op onze picknickplaats. Na de middag ging het door het bos naar Oud-Winterslag, maar eerst moest er een lekke band hersteld worden. Door de buitenwijken van Genk en langs een fietspad op de oude spoorbaan reden we naar een camping in Zonhoven voor onze laatste stop. Na 75 km fietsplezier kwamen we terug in Houthalen en iedereen was zeer tevreden over deze mooie rit.
Irène en Josée
NAAR JODOIGNE, EEN ***** FIETSTOCHT ( 28 augustus)
Meer dan 20 gegadigden dienen zich aan Parkpoort aan voor een fietstocht over een heuvelachtig parcours, richting Jodoigne. Het vertrek wordt geleid door de “kopmannen” Rob en Leonard, die de ganse dag het verkeer in goede banen zullen leiden, letterlijk dan. Dan volgt de meute van enthousiastelingen en de groep wordt afgesloten door de immer goed geluimde Georges. Het gaat richting Haasrode en Opvelp maar niet via de klassieke wegen met hun “archieslechte” fietspaden, maar langs autovrije of autoluwe kronkelende baantjes en gebetonneerde karrewegen doorheen het golvende Brabantse landschap. Door de langdurige droogte zijn de omgevende akkers dor en de struiken stoffig. Na een dik uurtje fietsen doen we een dorpscafé aan in Beauvechain; voor sommigen een eerste pintje, anderen houden het meer sober. Amper terug vertrokken voelen we de eerste druppeltjes in de nek en op armen en benen, het is de voorbode van het water waar de aarde naar snakt en ook voorspeld door de weerman/vrouw van dienst. Even later begint het echt te regenen, genoeg om nat te worden maar niet genoeg om te schuilen : opeens verschijnen alle mogelijke modellen van regenjassen.
Een stukje vóór Jodoigne, waar de markt bijna afgebroken is, strijken we neer voor de lunch met eenvoudige belegde boterhammen. Na een blik in de armtierige en verloederde kerk (men verwacht nog duivenpoep te vinden maar die is er niet) gaan we terug op weg richting Hoegaarden. Het is prettig fietsen in het heuvelend landschap. Via het treinbaantje Ravel 2 (Mariënbourg-Hoegaarden) dat we achter Jodoigne oppikken, belanden we in Hoegaarden. Even verder in de velden zien we de site van de voorhistorische opgravingen. Voor de geïnteresseerden was er juist een rondleiding met gids bezig. Daarna belandden we in Kerkom, waar in een herberg zich het gewone ritueel afspeelt van bestellen, nuttigen, betalen. Een fluitsignaal van Georges zet ons terug op de fiets, richting Pellenberg. Iedereen krijgt lekker warm van de flinke klim langs Maelendries tot in de dorpskern. Dan begint de verbrokkeling van de groep naargelang de ligging van ieders woonplaats. De teller van elke deelnemer zal wel een 80-tal km aanwijzen, voor de een wat minder en voor de ander wat meer. We hebben op onze tocht zowat alle dorpjes rond Jodoigne aangedaan, waaronder Mélin, “Un des plus beaux villages de la Wallonie”, Lathy, Dongelberg, Jodoigne-Souveraine en zoveel andere ...Het was een vijfsterren uitstap.
Dank aan Josée en Jef voor het uitstippelen van de route en dank aan onze begeleiders die het ons de hele dag gemakkelijk gemaakt hebben.
Josef
DE SCHAKEL ( 31 augustus)
Het
weer was wisselvallig met af en toe wat zon en ook regenbuien. Maar voor negen
dappere mensen schrikte het weer niet af en zo reden we met vier auto’s naar
Eindhout (Laakdal).
We fietsten door vele rustige
wegen naar Geel-ten-Aard waar we onze 1ste controlepost hadden en ook
onze middagstop. Daarna ging het naar Meerhout voor een 2de
controlepost. Tussendoor moesten we af en toe schuilen voor de regen. Na 60 km
fietsen kwamen we terug aan onze startplaats waar badschuim
uitgedeeld werd. We konden nog net een felle regenbui ontwijken.
Toch was het prettig om deze rit te
rijden en hadden thuisblijvers ongelijk.
Irène