beginpagina

vorige pagina

 Fietsen

3-DAAGSE HOEPERTINGEN   9, 10, 11 september

Dag 1 

De dag begon prachtig zonnig en kalm. 13 personen hadden ingeschreven en twee mensen reden mee om ’s avonds terug naar huis te komen met de auto.

Met 15 op weg, een mooi groepje ! In de voormiddag, zo tot Tienen, hadden we wel wat te klimmen maar iedereen had er zin in met dat mooie weer. In Kumtich hielden we onze eerste ruststop. Dan door Tienen naar het spoorwegpad richting Diest tot Drieslinter voor onze middagstop.  Eén van de deelnemers ontdekte er nog een oude bekende tussen de cafébezoekers. We namen de afslag naar Zoutleeuw waar we even door het centrum fietsten. Langs Wilderen bereikten we St.-Truiden waar we op het marktplein even de gezellige drukte gadesloegen op een terras. Het werd al frisser en winderig op de veldwegen tussen de fruitplantages. De perenpluk was al volop bezig en tractors met grote houten fruitbakken reden af en aan. Alles verliep zeer vlot, en zonder pech waren we al vóór 16u. in Hoepertingen zodat we nog op de bagage moesten wachten. Het was een zeer mooie rit geweest van ± 67 km.

 Na het eten gingen enkelen kaarten, de anderen maakten een korte wandeling in de omgeving van kasteel Mariagaarde. Het dorpje  is klein en landelijk, dus waren we vlug tussen de fruitaanplantingen. Wat een prachtige gekleurde vruchten tovert de natuur toch aan die bomen, echt mooi om te zien, en lekker zullen ze ook wel zijn.

Met een drankje in de bar sloten we de eerste dag af.

Dag 2 

Nog vier mensen waren opgekomen om mee te rijden. Van bij het opstaan zagen we dat het een ander weer zou worden. Al van bij het vertrek was het aan ’t motregenen en later werd dat regenen zonder ophouden. We bereikten als natte eenden onze eerste stopplaats in Alken, even buiten het centrum. Er kwam meer en meer wind opzetten zodat het frisser werd in plaats van warmer. We worden dan wel “kranige fietsers” genoemd maar ’t is toch plezanter als de zon schijnt. Na Alken ging het langs Wijer en St.-Lambertus-Herk, door de vallei van de Herk en de Mombeek, richting Hasselt. We reden een stuk door de buitenwijken van de Limburgse hoofdstad en passeerden ook de Japanse tuin. In de Demervallei, richting Diepenbeek, aten we onze boterhammen op in een klein oud cafeetje. Het regende intussen pijpenstelen. Het deed deugd om even binnen te zijn. Vóór we terug konden vertrekken moest er een lekke band gerepareerd worden wat niet zo goed wilde lukken. Na de middag reden we weer veel door fruitplantages. Toen we in Kortessem aankwamen, hield het eigenlijk op met regenen, een hele verademing. De regenkleren konden opgerold worden na deze laatste tussenstop. We reden verder langs Wellen en Herten met de wind op kop. Een paar kilometers voor Hoepertingen kregen we nog een felle bui zodat we weer nat en met een uur vertraging aan onze verblijfplaats aankwamen na 67 km. De lekkere maaltijd die de zusters hadden klaargemaakt smaakte dubbel zo goed na zo’n kletsnatte dag. En ’s avonds werd in een apart TV-lokaal naar het voetbal gekeken of gebabbeld in de bar. Het weerbericht beloofde beterschap en met die hoop ging iedereen naar bed. 

Dag 3

En het werd beter : afwisselend zon en wolken maar het bleef droog. Er stond wel een felle “wind op kop” waarmee we de ganse dag af te rekenen hadden.

Na het ontbijt werd de bagage klaargezet en afscheid genomen van het domein Mariagaarde. Eén persoon was met de auto meegekomen om met ons terug te fietsen.

Al vlug konden we ondervinden dat het een zware dag ging worden, bergop en bergaf tegen de wind in. We stapten af om een mooie kapel te bezichtigen. Toen we weer wilden vertrekken was er een platte band, een beetje extra rust. Nadien passeerden we Brustem, Aalst, Kerkom en in Velm gingen we iets drinken om op adem te komen. We volgden dan de “Vlaanderen fietsroute” om nadien over te schakelen op de “Landense fietsroute”. Korter bij Tienen worden de fruitplantages schaarser en zijn de heuvelachtige velden begroeid met rijpende maïs en bieten. In de dalen grazen grote aantallen koeien en ook veel paarden. Onze middagstop hielden we in Hakendover. Het deed deugd weer even uit de wind te zijn. We reden nog door Goetsenhoven en Hoegaarden om in Meldert de laatste keer af te stappen. De krachten goed doseren was nodig want we hadden nog enkele hellingen te beklimmen voor we rond 17u. Leuven bereikten na ruim 70 km fietsen.

 Dank aan de leiding en de wegkapiteins voor deze mooie driedaagse. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar !

Josée

vorige pagina

beginpagina