Doemdenkers voorspellen al eeuwen de ondergang van Venetië. De meesten van hen liggen al tijden in de grond, terwijl Venetië nog altijd sereen ligt te blinken op de lagune. Gelukkig voor ons, want Venetië is waarschijnlijk de mooiste stad op aarde, en met zekerheid de meest unieke. Diego Valeri schreef “C’è una città di questo mondo, ma così bella, ma così strana, che pare un gioco di fata morgana e una visione del cuore profondo”. En zo is het echt, wandelen door Venetië lijkt wel dwalen in een droom. Een nieuwe generatie doemdenkers heeft Venetië intussen verklaard tot een soort Disneyland, een toeristisch inferno voor het klootjesvolk. Ook zij dwalen, want ondanks de reële problemen is Venetië nog steeds een kruispunt van cultuur en toerisme dat het historisch altijd is geweest.
Het is tijd om eens kort terug te blikken op de merkwaardige geschiedenis van de onmogelijke stad, die volwassen werd als de dochter van Constantinopel, uitgroeide tot de fiere stad van San Marco, om (voorlopig) te eindigen als het wat mismeesterde kindje van een eengemaakt Italië. En dan zijn er uiteraard de grote kunstenaars die in Venetië werkten en eeuwenlang probeerden de magie van de stad te vatten, van schilders tot auteurs, waaronder Italo Calvino, die in zijn meesterwerk ‘Onzichtbare steden’ probeerde een stad te vatten die eenvoudigweg niet te vatten is.
Code: Venetië
SENIOrama: woensdag van 14 tot 16.30 u.
Data: 9 en 16 december
Aantal lessen: 2
Prijs: leden € 16 – niet-leden € 20
Lesgever: Dimitri De Maesschalck
