Wij zijn er voor jou!

“Een vriendelijk woord of schouderklopje kan veel betekenen”

Danielle Verbinnen is van opleiding regentes huishoudkunde en heeft 38 jaar les gegeven in het Sancta Maria Instituut in Leuven. Ze was er tevens stagebegeleidster voor de leerlingen die stage gingen doen in huishoudens. Dat geregelde contact (met die mensen en met haar collega’s) miste ze na haar pensioen, maar vond ze terug als vrijwilliger bij Seniorama. “Hier heb ik ondervonden dat een vriendelijk woord – ‘dank u’ of ‘tot volgende week’ – of een schouderklopje voor sommige mensen heel veel kan betekenen.”
Danielle (68) is vrijwillig met pensioen gegaan op haar 60ste. “Het eerste jaar viel dat best mee omdat ik nog veel contact had met mijn ex-collega’s. Maar na verloop van tijd worden die contacten alsmaar schaarser, terwijl ik er juist meer behoefte aan had. Gelukkig wees een gepensioneerde ex-collega me toen op de mogelijkheid van vrijwilligerswerk bij Seniorama. Ik kon er onmiddellijk aan de slag in de cafetaria, dat was in 2010. Het was maar een halve dag per week, maar je hebt er contact met veel mensen, net wat ik zocht, en je leert ook veel vrijwilligers kennen. Al snel vroeg men mij om in te springen op het onthaal als een van de vrijwilligers daar ziek was of om een andere reden niet kon komen. Dat deed en doe ik heel graag, ook al omdat het aansluit op de vele contacten, telefonische en andere, die ik als stagebegeleidster op school moest leggen.”
Niet lang daarna vroeg Bianca haar om te helpen op het secretariaat van de oppasdienst. Aanvragen noteren en contacten leggen met de vrijwilligers van die dienst, maar altijd op haar vraag, nooit op eigen initiatief. Danielle: “Het probleem is dat er niet genoeg vrijwilligers zijn om op alle aanvragen te kunnen ingaan. Er haken al eens vrijwilligers af wegens ziekte of omdat ze het fysiek niet meer aankunnen, en er komen onvoldoende nieuwe krachten bij. Dat is een beetje frustrerend, maar het blijft een boeiende taak. Ik doe dat werk dan ook nog altijd, gemiddeld twee halve dagen per week, plus af en toe inspringen op het onthaal, maar de cafetaria niet meer.”
Voldoening en respect
Het liefst zou Danielle een vaste halve dag per week op het onthaal hebben, want dat is wat ze het liefste doet omwille van de vele contacten met de vrijwilligers en de ‘klanten’ van Seniorama. “Het is nochtans een verantwoordelijke job die je niet mag onderschatten: inschrijvingen voor de diverse activiteiten correct noteren, waar soms ook geld bij komt kijken. De aanvragen voor de boodschappendienst noteren en nagaan wie van de vrijwilligers die klus kan klaren. En dan zijn er de vele telefoons om informatie die wij zo goed mogelijk beantwoorden. Soms ook van ontevreden klanten: na de juiste informatie binden zij meestal in. Als zij gelijk hebben of als wij hen niet kunnen helpen, schakelen we Bianca of Lesley in om het probleem op te lossen.” “We krijgen geregeld ook mensen aan de lijn die met een smoes bellen, maar eigenlijk gewoon een babbeltje willen maken omdat ze zich alleen voelen. Niet zelden vertellen ze dadelijk heel hun leven en zijn ze dankbaar dat iemand naar hen wil luisteren Na een tijdje ken je hen en kun je hen al eens wat opmonteren of moed inspreken als het wat minder gaat. Zo was er een oude dame die zo eenzaam was dat ze het niet meer zag zitten hoewel ze kerngezond was. Ze kwam geregeld haar beklag doen bij het onthaal en toen we dat een beetje beu werden, hebben we haar een paar keer voorgehouden dat er mensen zijn die eenzaam én zwaar ziek zijn, maar toch vasthouden aan het leven. Ze leeft nu in een woonzorgcentrum en is er vrij gelukkig. De overtuiging dat jij daartoe een steentje hebt bijgedragen, geeft veel voldoening.”
Waar Daniëlle ook zeer tevreden over is, is over de ontzettend goede sfeer op Seniorama. “Ik ben altijd blij als ik naar hier kan komen en voel dat de andere vrijwilligers zowel als de leidinggevenden blij zijn dat ik er ben. Dat geeft je een goed gevoel en stimuleert je. Ik heb ook grote bewondering voor Bianca en Lesley, voor hun aanpak en de respectvolle manier waarop zij als jongeren omgaan met de doorgaans een heel stuk oudere vrijwilligers. Als het te combineren was met mijn gezinstaken en met mijn activiteiten in andere organisaties, zou ik mij zeker nog meer inzetten voor Seniorama.”
Henri Gielen

Danielle 2.jpg

Vrijwilligers-login

Gebouwd met Drupal

Copyright © Seniorama vzw