Een deelnemer van vorig jaar getuigt:
“Mijn naasten vroegen zich af wat ik op zo’n middagen poëzie ging zoeken, poëzie was toch niets voor mij. Ik had nooit eerder poëzie gelezen en toch wilde ik het proberen. Ik dacht dat het veel te moeilijk zou zijn, dat ik de gedichten niet zou begrijpen. Maar door ze samen te lezen begon ik ze te begrijpen en raakten ze mij echt. Het waren bijzonder fijne middagen: telkens vertrok ik opgewarmd en tevreden. Meer mensen zouden zich hierin moeten laten onderdompelen.”
Poëzie is geen ver-van-ons-bedshow. Ze benoemt, verheft, verbindt, ontroert en roept herkenning op. Soms is poëzie hermetisch, soms helemaal niet. In drie sessies begeleidt Lieve het samen lezen van gedichten. Laat je onderdompelen in poëzie en ontdek wat ze met je doet — misschien vind je sneller toegang dan je denkt. Je hoeft niets voor te bereiden en er is geen voorkennis nodig.
In de eerste sessie lezen we samen gedichten rond de thema’s november, herfst en rouw. Wat treft ons in deze teksten? Waarom raken bepaalde woorden ons? Wat begrijpen we erin, en hoe verschillend of gelijklopend kunnen die interpretaties zijn? We lezen interactief en gaan met elkaar in gesprek. Lieve vertelt daarnaast over haar engagement bij De Eenzame Uitvaart en over de betekenis van een Soul Répair Café. Ze illustreert dit ook met eigen gedichten.
Net vóór de Poëzieweek staat in de tweede sessie het thema Zwaartekracht centraal. Waar schieten we wortel? Wat betekent het om ergens thuis te zijn? Wat betekent het om los te laten of te vertrekken? De dichter Warsan Shire, vertaald door Radna Fabias, verwoordt het zo: “Niemand verlaat zijn thuis tenzij thuis de bek van een haai is.
Je rent pas naar de grens als je de hele stad ook ziet rennen. De jongen met wie je op school zat, die jou duizelig kuste achter de oude tinfabriek, draagt een geweer dat groter is dan zijn lichaam. Je verlaat thuis alleen als thuis je niet laat blijven.”
In de derde sessie focussen we niet alleen op verlies en pijn, maar ook en vooral op de rijkdom van een geleefd leven: opgebouwde wijsheid, kracht, schoonheid en rust. Poëzie leent zich uitstekend om de gelaagdheid van de oudere dag te bezingen. Dichters weten dit vaak treffender te verwoorden dan wijzelf, zoals Edward van de Vendel: “Handen wil ik
vol geschiedenis
en aardrijkskunde:
reizigers, na vele avonturen
veilig thuis.”
Of Vasalis: “Ik wil muziek voor oude mensen, die nog krachtig zijn en omgeploegd met lange, diepe voren.”
Lieve Desmet is een geëngageerde dichter. Haar werk verscheen in diverse literaire tijdschriften, waaronder Het Liegend Konijn, Deus Ex Machina en De Brakke Hond, en werd opgenomen in verschillende bloemlezingen. Dit jaar verscheen de tweede druk van haar vierde bundel In de wind staan. Daarnaast is ze actief bij De Eenzame Uitvaart in Leuven, betrokken bij Soul Répair Cafés, Letterist in Oostende en verbonden aan Het Huis van de Dichter in Watou. Poëzie is haar grote passie.
Diane Abs en Marc Coolens, beiden ex-leerkrachten Nederlands in het middelbaar onderwijs, maken een selectie van bekende gedichten uit de Nederlandse en internationale literatuur. In twee lezingen bespreken ze samen met de toehoorders telkens tien iconische gedichten. De deelnemers ontvangen de gedichten ruim voor de datum van de lezing zodat ze zelf er één als hun favoriet kunnen selecteren. Na de voordracht van een gedicht bespreken de lesgevers het op basis van de kwaliteiten die de deelnemers erin ontdekten en vertellen ze meer over de techniek, de stijl en het tijdskader waarin het gedicht geschreven werd.
Code: Poëzie
SENIOrama: woensdag van 14 tot 16.30 u.
Data: 21 oktober, 2 december 2026, 13, 20 januari, 14 april 2027
Aantal lessen: 5
Prijs: leden € 40 – niet-leden € 50
Lesgevers: Diane Abs, Marc Coolens en Lieve Desmet
